Het is nu di jul 14, 2020 9:23 pm




Forum gesloten Dit onderwerp is gesloten, je kunt geen berichten wijzigen of nieuwe antwoorden plaatsen  [ 49 berichten ]  Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3, 4  Volgende
Surinamers tijdens de bezetting... 
Auteur Bericht
Avatar gebruiker
John S.

Geregistreerd:
ma dec 20, 2004 11:46 pm
Berichten: 3805
Woonplaats: Landgraaf
Bericht 
Ewalk:

Citaat:
Hitler en trawanten hebben eigenlijk de homohaat, het antisemitisme en de rassenleer , die al in heel Europa aanwezig was, op een geraffineerde walgelijke wijze geinstitutionaliseerd en geprofessionaliseerd


Klopt helemaal. Antisemitisme was de normaalste zaak van de wereld in landen als Polen. Al lang VOOR dat Hitler en kornuiten aan de macht kwamen.

_________________
Voorheen bekend als: Jumpmaster

There was no glory in the victory of war, only honor to those who fought bravely,
and memories of those who sufferd and died in battle. D.R. Burgett


za aug 25, 2007 7:18 pm
Profiel ICQ
ewalk
Bericht 
Jumpmaster schreef:
Ewalk:

Citaat:
Hitler en trawanten hebben eigenlijk de homohaat, het antisemitisme en de rassenleer , die al in heel Europa aanwezig was, op een geraffineerde walgelijke wijze geinstitutionaliseerd en geprofessionaliseerd


Klopt helemaal. Antisemitisme was de normaalste zaak van de wereld in landen als Polen. Al lang VOOR dat Hitler en kornuiten aan de macht kwamen.

Niet alleen Polen Jumpmaster, maar in heel Europa! Dus ook Nederland! Vergis je niet, ook nu nog is er veel onderhuids antisemitisme, racisme en Homohaat in Nederland en niet alleen onder de zogenaamde Marrokaantjes, maar ook de rasechte Nederlanders. Hoe vaak zijn er geen homostellen uit kleine Drentse boerendorpjes gepest? De heer Pinto, wetenschapper van Joods portugese afkomst, bekend van onder meer Fijnmazige en Grofmazige culturen, vertelde ooit eens dat een keurige Groningse blanke meneer op de fiets langs hem reed en hem met een glimlach "vuile Jood" toewierp.

En dan heeft men het steeds over de Joods christelijke tradities, wat toch erg paradoxaal klinkt allemaal afgetekend tegen onze zogenaamde vredige samenleving.


za aug 25, 2007 9:07 pm
Harro

Geregistreerd:
di jun 15, 2004 6:39 pm
Berichten: 4491
Bericht 
Zie in dit verband ook de opmerking van Mart Smeets dat hij onlangs door Winschoten liep en door een jongen voor "kutjood" werd uitgescholden (interview bij "De Wereld Draait Door").


za aug 25, 2007 10:41 pm
Profiel
Avatar gebruiker
Frank M

Geregistreerd:
vr dec 23, 2005 9:43 pm
Berichten: 2227
Woonplaats: Ommen
Bericht 
Citaat:
Overigens gaat dit topic over de vervolging in Nederland en in Nederland werden de homo's niet vervolgd.

Wanneer bedoel je?

_________________
"..geef me tien jaar; u zult Duitsland niet meer herkennen.." Adolf Hitler

Avatar: mijn huis met op de voorgrond gevangenen uit kamp Erika.


zo aug 26, 2007 12:00 pm
Profiel WWW
Harro

Geregistreerd:
di jun 15, 2004 6:39 pm
Berichten: 4491
Bericht 
Citaat:
In Nederland wilde de Duitse bezetter de bestrijding van homoseksualiteit met dezelfde fasering ter hand nemen. Het terugdringen van homoseksualiteit uit de openbaarheid werd vooralsnog door de homoseksuele zelforganisaties gedaan, die zich ophieven zodra de Duitse inval een feit was. Cafés sloten. Wel voerden de Duitsers de grote bibliotheek van jhr. Mr. J.A.Schorer, de voorman van de homo-emancipatieorganisatie NWHK, af. De volgende fase was de aanscherping van het recht, die reeds in juli 1940 geschiedde door de introductie van Verordening 81/40, waarin alle homoseksuele contacten onder mannen verboden werd. De Duitse bezetter liet de ten uitvoerlegging van de verordening aan de Nederlandse politie over, tenzij het om contacten met Duitse staatsburgers ging. Dat was in overeenstemming met de wijze waarop de Duitsers in het algemeen de rechtspraak over Nederlandse burgers hadden geregeld. Ook in Nederland probeerde de bezetter tot een registratie van homoseksuelen te komen. Het ging hier dus niet meer alleen over gedrag, maar ook over seksuele oriëntatie als zodanig. De Duitse bezetter wilde dat er per gemeente lijsten opgesteld werden van alle inwoners die als homoseksueel bekend stonden. Het is niet duidelijk in hoeverre dit plan op grotere schaal werkelijk ten uitvoer is gebracht. In enkele gemeenten, zoals Amsterdam, Rotterdam en Maastricht, zijn daadwerkelijk lijsten aangelegd, maar de meeste stukken die hierop betrekking hebben zijn aan het einde van de oorlog vernietigd. Er zijn ook geen aanwijzingen dat op grond van deze lijsten grote getallen mensen zijn opgepakt, al kwam het incidenteel wel voor. De beschuldiging van homoseksualiteit werd gebruikt – evenals in Duitsland – als drukmiddel tegen mensen die men als te lastig beschouwde. Zij werden meestal als ‘asociaal’ opgepakt.
Ook in Nederland werd een opsporingsapparaat opgezet. In oktober 1943 werd een coördinerende inspectie II.D.3 van het Commissariaat Zedendelicten ingesteld bij de Recherchecentrale en analoge instanties bij de plaatselijke afdelingen zedenpolitie.
Tot een systematische vervolging kwam het echter niet - niet meer, of nog niet. De Duitse politiechef Rauter klaagde al in januari 1941 over een gebrekkige inspanning van Nederlandse zijde. Men kan dit zien als een paradoxaal gevolg van de gelijkschakeling tussen Nederland en Duitsland: evenals in Duitsland hing het vooral van de individuele luimen van de opsporingsambtenaren af, maar, anders dan in Duitsland, had de bestrijding van homoseksualiteit voor het Nederlandse politieapparaat niet de hoogste prioriteit en men was al evenmin erg genegen de Duitsers tegemoet te treden, individuele negatieve opvattingen over homoseksualiteit ten spijt.

In totaal zijn vermoedelijk "enkele honderden" Nederlandse homoseksuelen als gevolg van homoseksuele contacten met de Duitse of Nederlandse autoriteiten in aanraking gekomen, verdeeld over verschillende groepen. De meeste kwamen in contact met de Nederlandse autoriteiten en werden naar nederlandse gevangenissen gestuurd. Het precieze aantal van degenen die met de Duitsers in aanraking kwamen, zullen we nooit te weten komen, aangezien de Duitsers bij hun terugtocht uit Nederland en de geallieerde opmars in Duitsland veel belastend archiefmateriaal hebben vernietigd. Bovendien werd lang niet altijd geregistreerd op basis waarvan men naar een kamp werd doorgestuurd. Degenen die op grond van homoseksualiteit met de Duitsers in aanraking kwamen zijn via Scheveningen of Amersfoort vermoedelijk doorgestuurd naar het concentratiekamp Neuengamme onder Hamburg, aangezien de meeste Nederlandse niet-joodse gevangenen naar dit kamp werden gestuurd. Het is opmerkelijk, dat in twee van de vijf na-oorlogse getuigenissen die er zijn, sprake is van iemand die op weg naar Neuengamme uit de trein gesprongen is. De sterfte in Neuengamme onder Nederlanders was zeer hoog, nl. 90%. Het is dus niet verwonderlijk dat er niet meer overlevenden zijn. Nederlandse gevangenen in Nuengamme kregen een rode driehoek op, ongeacht de grond waarop zij er zaten. Er zijn ook in Nederland wel homoseksuelen louter op grond van het feit dat ze homoseksueel waren in een kamp terechtgekomen. Homoseksuelen die men 'te lastig' vond kwamen in een werkkamp. Zo werd in juli 1943 zeker één homoseksuele man uit Maastricht louter op grond van zijn homoseksualiteit als 'asociaal' in kamp Ommen opgesloten. Enkele op grond van Verordening 81/40 veroordeelden zaten tussen juni 1942 en april 1943 in Ommen. Er is weinig bekend over Kamp Erica te Ommen, maar men schetst de situatie daar in het algemeen als 'erbarmelijk'.

BRON


zo aug 26, 2007 1:29 pm
Profiel
Avatar gebruiker
Frank M

Geregistreerd:
vr dec 23, 2005 9:43 pm
Berichten: 2227
Woonplaats: Ommen
Bericht 
Frank M schreef:
Citaat:
Geen feit uiteraard waaruit je kunt concluderen dat de Joden daarom niet vervolg werden. Er werd in sommige gevallen wellicht een oogje dichtgeknepen of de Joodse achtergrond van deze mannen was onbekend.
Over dit laatste heb ik nog een ontzettend bizar verhaal klaar liggen, dat zal ik (over-)morgen posten.. Krijgen de mensen die zo ontzettend gemakkelijk gevaarlijke zaken als vervolging bagetalliseren, ook eens een beeld van de gevolgen hiervan..


Emil Christ

De in 1908 geboren Emil Christ groeit in Fulda (Duitsland) op. Hij werkt na zijn jeugd in diezelfde regionen als vrachtwagenchauffeur. In 1938 wordt hij voor zijn dienst in de Wehrmacht opgeroepen. Hij neemt deel aan de aanval op Polen en aan operatie Barbarossa. In 1942 volgt een oneervol ontslag wegens 'rassischen Gründen'; zijn vader was een zigeuner. Nog in dat zelfde jaar wordt hij op 17 maart, samen met zijn vrouw Anna en zijn twee kinderen, naar Auschwitz gedeporteerd. Na de opstand in Auschwitz tijdens de meidagen van 1944 behoort Emil tot de mannen die uit ‘veiligheidsoverwegingen’ worden gedeporteerd naar Sachsenhausen. Eind 1944 wordt hij gedwongen bij het SS-Sonderkommando ‘Dirlewanger’ ingedeeld. Waarschijnlijk bij de 3de of 4de Kompanie. Korte tijd later lukt het hem om zich krijgsgevangen te laten maken door Sovjettroepen. Omdat hij kan bewijzen dat hij in verschillende kampen heeft gezeten, wordt hij spoedig weer vrij gelaten en mag hij terug keren naar Fulda. Zijn vrouw Anna en één van zijn kinderen zijn kort voor de bevrijding van Bergen-Belsen om het leven gekomen.
Afbeelding
Hij heeft dus vier jaar trouw zijn 'plicht' gedaan, deel genomen aan twee offensieven aan of direct achter het front en vervolgens oneervol ontslagen. Vanwege zijn afkomst! Na het doorstane oorlogsgeweld opgesloten met zijn gezin in een kamp. Van zijn vrouw en kinderen gescheiden. Vanwege zijn frontervaring en de nijpende situatie in de winter van '44 aan het Oostfront is hij, ondanks zijn 'zigeunerbloed', goed genoeg voor de SS (vraag niet wat voor eenheid, maar goed.. :? )..

_________________
"..geef me tien jaar; u zult Duitsland niet meer herkennen.." Adolf Hitler

Avatar: mijn huis met op de voorgrond gevangenen uit kamp Erika.


zo aug 26, 2007 1:56 pm
Profiel WWW
Avatar gebruiker
Frank M

Geregistreerd:
vr dec 23, 2005 9:43 pm
Berichten: 2227
Woonplaats: Ommen
Bericht 
Citaat:
Zo werd in juli 1943 zeker één homoseksuele man uit Maastricht louter op grond van zijn homoseksualiteit als 'asociaal' in kamp Ommen opgesloten. Enkele op grond van Verordening 81/40 veroordeelden zaten tussen juni 1942 en april 1943 in Ommen. Er is weinig bekend over Kamp Erica te Ommen, maar men schetst de situatie daar in het algemeen als 'erbarmelijk'.
Dit was de periode van het 'Justizlager'. Dit waren dus mannen die onder Duitse wetgeving door Nederlandse rechters werden veroordeeld en door Nederlands personeel onder Duitse rangen werden bewaakt. Het aantal mannen dat veroordeeld is onder Verordening 81/40 en in Erika gevangen zat is in ieder geval vier. Meer zijn er niet vast te stellen, simpelweg omdat een relatief groot gedeelte van de gevangenenregistratie ontbreekt. Het zouden er dus prima meer geweest kunnen zijn. Verder is het zo dat homosexuelen ook als 'asosialen' werden veroordeeld tot een werkkamp. Het zal dus nooit vast te stellen zijn hoe veel homosexuelen er daadwerkelijk vast hebben gezeten in Erika.
De omstandigheden in de 'Justiz' periode waren het slechtste in het hele bestaan van het kamp. Zeker voor de groep die veroordeeld waren als 'asosialen' (hier hoorde 81/40 dus ook bij). Zij kwamen veelvuldig in aanmerking voor de Straf Kompanie zonder aanwijsbare reden. Hier werden de gevangenen nog stelselmatiger mishandeld met regelmatig de dood tot gevolg.

_________________
"..geef me tien jaar; u zult Duitsland niet meer herkennen.." Adolf Hitler

Avatar: mijn huis met op de voorgrond gevangenen uit kamp Erika.


zo aug 26, 2007 2:21 pm
Profiel WWW
History-lover
Bericht 
Ik heb eens een hele interesante tentoonstelling gezien in het verzetsmuseum over Suriname in de oorlog.

Ook behandelde ze de hier levende Surinamers, als je al van die term kan spreken.

De meeste Surinames, op een enkele verzetsstrijder na bleef buiten schot.
Net als alle andere 'vreemdelingen' zoals kleurlingen uit NL-Indië, Chinese etc.


vr aug 15, 2008 11:12 am
Mia

Geregistreerd:
wo apr 02, 2008 9:14 pm
Berichten: 1231
Bericht 
History-lover schreef:
Ik heb eens een hele interesante tentoonstelling gezien in het verzetsmuseum over Suriname in de oorlog.

Ook behandelde ze de hier levende Surinamers, als je al van die term kan spreken.

De meeste Surinames, op een enkele verzetsstrijder na bleef buiten schot.
Net als alle andere 'vreemdelingen' zoals kleurlingen uit NL-Indië, Chinese etc.

Heb je het boek Allochtonen van nu & de oorlog van toen:
Marokko, de Nederlandse Antillen, Suriname en Turkije al gelezen?
Schrijver Ad van den Oord, in opdracht van het Niod. Maakt veel duidelijk.


vr aug 15, 2008 3:03 pm
Profiel WWW
ewalk
Bericht 
http://www.bevrijdingintercultureel.nl/

Interessante info!


zo aug 17, 2008 5:56 pm
jefjef
Bericht 
ter info: zie ook http://www.verzetsmuseum.org/kinderen/n ... marokkanen

Marokkaanse soldaten in Zeeland?!
In Kapelle (Zeeland) zijn 19 graven van gesneuvelde Marokkaanse soldaten, die deelnamen aan de strijd voor een vrij Europa. Voor veel mensen is onbekend dat Marokkaanse soldaten hebben gevochten tegen de nazi's. Hoe zit dat?

Marokko bezet door Frankrijk
Toen Duitsland Frankrijk in september 1939 aanviel verklaarde de Marokkaanse sultan Mohammed V onmiddellijk dat zijn land Frankrijk zou steunen. Dat is bijzonder omdat tot 1936 de Fransen bezig waren geweest om Marokko op een gewelddadige manier te overheersen. Eigenlijk waren de Fransen de bezetters van Marokko.

De sultan beschermt de joden ...
In juni 1940 geeft Frankrijk zich over aan Duitsland. Sultan Mohammed V weigerde zijn joodse onderdanen uit te leveren aan de Duitsers.
... en kiest voor de geallieerden
De Marokkaanse sultan, Mohammed V, vond de strijd tegen de Fransen minder belangrijker dan de strijd tegen Hitler en de nazi's. Hij koos de kant van de geallieerden (o.a. de Fransen, Engelsen, Amerikanen en Russen).

Tienduizenden Marokkanen vechten
In het begin van de oorlog werden 10 regimenten Marokkaanse hulptroepen ingezet in de frontlinies in Noord-Frankrijk en later ook in België. Dat waren meer dan 30.000 soldaten. Toen, dus in 1940, hebben Marokkaanse soldaten Nederland geholpen in Zeeland bij de verdediging van de toegang tot de haven van Antwerpen. Een aantal van hen sneuvelde en een aantal anderen werd krijgsgevangen gemaakt.

Marokkaanse soldaten in Zeeland
Een aantal van de in 1940 gesneuvelde Marokkaanse soldaten ligt begraven op het Franse oorlogskerkhof van Kapelle Bieselingen op Zuid-Beveland; zij liggen zij aan zij met christelijke en joodse gesneuvelden. Acht Marokkaanse soldaten en hun sergeant werden gevangen genomen. Zij werden in Borsele vastgezet.

Gesneuvelde soldaten
Er is niet precies bekend hoeveel Marokkaanse soldaten zijn omgekomen. Een idee krijgen we door de gevechten in Italië in 1944: hieraan dedenongeveer 70.000 Marokkaanse soldaten mee, waarvan er bijna 3.000 sneuvelden, 500 vermist raakten en 12.500 gewond werden.

Na de oorlog
Na de oorlog werd Marokko, in de persoon van de sultan, door generaal De Gaulle geëerd met de onderscheiding 'Compagnon de la Libération'. Dit was de enige keer dat deze onderscheiding werd toegekend aan een niet-Fransman.
Generaal de Gaulle sprak op 20 juni 1945 bij de overwinningsparade in Parijs, tot de sultan Mohammed V:
'Majesteit, via u wil ik het dappere Marokkaanse volk danken voor de trouw, loyaliteit en de bloedige offers door uw volk gebracht gedurende de tweede wereldoorlog, in het bijzonder gedenken wij de heldenmoed en doodsverachting van uw soldaten, betoond bij de verovering van de Monte Cassino, waardoor niet alleen mijn land maar geheel West - Europa kon worden bevrijd'.

Onafhankelijk
Marokko kreeg de belofte dat het na het einde van de Tweede Wereldoorlog onafhankelijk zou worden. Die belofte werd gebroken. Marokko moest elf jaar na de bevrijding van Europa voor zijn eigen onafhankelijkheid vechten.


ma sep 08, 2008 8:53 pm
Mia

Geregistreerd:
wo apr 02, 2008 9:14 pm
Berichten: 1231
Bericht 
Er zijn tot en met 1943 Marokkanse krijgsgevangenen in Zeeland geweest en te werk gesteld aan de Atlantikwal, hier zijn foto`s van. Ze zaten in kampen in Domburg, tussen Koudekerke en Vlissingen en Borsele. Na deze tijd zijn zij onder niet bekende omstandigheden afgevoerd, waarschijnlijk richting Frankrijk.

Door deel te nemen aan de strijd tegen Duitsland en Italie hoopte de Sultan van Marokko de onafhankelijk van Frankrijk te verdienen. Dit heeft nog lang geduurd voor het zover was na de Tweede Wereldoorlog.


ma sep 08, 2008 9:08 pm
Profiel WWW
Avatar gebruiker
T(h)ijs

Geregistreerd:
za mei 26, 2007 11:39 am
Berichten: 84
Woonplaats: Wintelre
Bericht 
jefjef schreef:
Marokkaanse soldaten in Zeeland?!
In Kapelle (Zeeland) zijn 19 graven van gesneuvelde Marokkaanse soldaten, die deelnamen aan de strijd voor een vrij Europa. Voor veel mensen is onbekend dat Marokkaanse soldaten hebben gevochten tegen de nazi's. Hoe zit dat?


Naar ik begrepen had waren dit vooral zeelui van getorpedeerde vrachtschepen die aangespoeld zijn. Daarnaast hebben Marokkanen en Algerijnen deelgenomen aan de bevrijding van Italie en Frankrijk, dat is enigzins knullig maar wel doeltreffend verfilmt in Indigènes (Days of Glory). Zie ook
http://en.wikipedia.org/wiki/Indig%C3%A8nes
http://en.wikipedia.org/wiki/Goumier

En de minder frisse kant:

http://en.wikipedia.org/wiki/Marocchinate

_________________
S. Sgt. Benjamin S. Hynoski
3rd Squad, 2nd Platoon, E Company, 331st Inf. Reg., 83rd ID,
Plot C Row 15 Grave 26
Netherlands American Cemetery Margraten


di sep 09, 2008 8:11 am
Profiel WWW
Avatar gebruiker
John S.

Geregistreerd:
ma dec 20, 2004 11:46 pm
Berichten: 3805
Woonplaats: Landgraaf
Bericht 
T(h)ijs

Citaat:


Jemig, wat een verhaal. Nou weet ik dat ik Wiki niet altijd 100% moet vertrouwen. Maar toch..Frisse bedoening die Goumies.....

_________________
Voorheen bekend als: Jumpmaster

There was no glory in the victory of war, only honor to those who fought bravely,
and memories of those who sufferd and died in battle. D.R. Burgett


di sep 09, 2008 11:42 am
Profiel ICQ
Mia

Geregistreerd:
wo apr 02, 2008 9:14 pm
Berichten: 1231
Bericht 
Kom ik er weer op terug, lees het boek eens wat ik opgaf in mijn vorige reactie.
Allochtonen van nu & de oorlog van toen, enz. geplaatst 15 aug in dit topic, het maakt echt veel duidelijk.
De verhalen zijn hier algemeen bekend in Zeeland.
En die minder frisse kant waar we het over hebben? (In de voetsporen van de bevrijders)?
Niet alles is Rozegeur en maneschijn. We kunnen veel door de vingers zien van de bevrijders maar ook aan die kant gebeurde genoeg. We hebben mede door hun onze vrijheid terug, helemaal mee eens. Ik ben in het bezit van een verslag van de tankcommandant van het "monument M4 shermantank te Westkapelle", het is maar een kleinigheid wat hij vertelde, maar toch, ook aan de kant van de geallieerden gebeurden dingen. Alles is niet alleen zwart of wit.
Oorlog is een rare bezigheid waar veel mensen geld aan verdienen of slachtoffer van zijn, gewild of ongewild. Oorlog heeft geen frisse kanten, en mensen worden gemanipuleerd.


di sep 09, 2008 7:34 pm
Profiel WWW
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Forum gesloten Dit onderwerp is gesloten, je kunt geen berichten wijzigen of nieuwe antwoorden plaatsen  [ 49 berichten ]  Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3, 4  Volgende


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 2 gasten


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
Alle rechten voorbehouden © STIWOT 2000-2012. Privacyverklaring, cookies en disclaimer.

Powered by phpBB © phpBB Group